با روژ لب صورتی مات نوشته بود : همه پسرها آشغالند . ديوار دستشويی دانشکده را می گويم. قسمت خواهران.

ما در دانشگاه دو رديف دستشويی داريم که با يک تيغه گچی از هم جدا شده اند . تا ترم پيش قسمت راست ،دستشويی های خواهران بود و قسمت چپ متعلق به برادران . اما از وقتی رييس دانشگاه عوض شده دستشويی ها هم جابجا شده اند . حالا دستشويی های سمت راست مال آقايان است و سمت چپ مال خواهران .

راستش اين تغيير و تحول به ظاهر بی اهميت و مسخره حالا اسباب سرگرمی  شده است .

با اين که نمی فهمم داخل دستشويی های عمومی چه حالی بر آدم می گذرد که خلاقيت هنری اش گل می کند و دلش ميخواهد در و ديوار توالت را تزيين کند ولی حالا از اين که می توانم هنر خواهران همکلاسی ام را نيز بر در و ديوار توالت های دانشکده ببينم و آن را با هنر برادران هم دانشگاهی مقايسه کنم خوشحالم .

مثلا اين جمله توالت نوشته يکی از خواهران است " بوی بد این دستشويی بد تر از بوی  بد مردها نيست " زير اين جمله رايکی ديگر  از خواهران هم امضا کرده و نوشته موافقم . همه شان بوی گه می دهند

ديوار اين دستشويي ها که تا 3 ماه پیش مال خواهران بود و حالا ما تصاحبش کرده ايم تقريبا پر از نوشته است . جملات عاشقانه ، فحش به پسر های دانشگاه ، به استاد های هيز ، برخی از خواهران حتی در زمان مالکيت دستشويی ها تصاوير زيبايي از چشم و ابرو بر ديوار کشيده اند . ولی يکی از ديوار نوشته ها واقعا محير العقول است. روی همان ديواری که با روژ لب نوشته شده همه پسر ها آشغالند جای لب های غنچه شده ای هم مانده که هر چه فکر کردم نفهميدم کدام هم دانشگاهی احمقی توانشته چنين حماقتی در حق خودش بکند .

ديوار دستشويی های قسمت برادران هم البته تا آن جا که يادم می آيد درهنرهای تجسمی و غير تجسمی چيزی از خواهران کم ندارد .مثلا فحش ناموس به خواهران تابلو دانشگاه ، فحش به استاد و شعرهای آنچنانی ايرج ميرزا و برخی شعر های من درآوردی ديگر.

روی ديوار های اين قسمت البته چند شعار سياسی و فحش به سياستمداران هم ديده بودم. ولی اوج خلاقيت برادران همدانشگاهی من در تصاوير پورنويي بود که در هر دستشويي می شد چند تا از آنها را ديد . تصاويری چنان با ظرافت که فکر می کنم برای کشيدن هر کدامش دست کم بايد 1 ساعت وقت گذاشت.

 حالا می فهمم که همدانشگاهی هايم در اين۲ سال چرا ساعت به ساعت دستشويی می رفتند. از حاصل زحمات چهار ساله آنها گنجينه عظيمی فراهم آمده که نياز به نگهداری دارد.

به نظرم اگر ورودی های جديد دانشگاه هم اين سنت حسنه توالت نويسی را ادامه دهند بايد در آينده نزديک از ميراث فرهنگی بخواهيم اين بنا را در زمره آثار فرهنگي  قرار دهد

م . ر  : دو سال پيش در فرانسه آدم با ذوقی توالت نوشته های شهر پاريس را تحت عنوان ادبيات مخفی جمع آوری و به شکل کتاب راهی بازار کرد . آن طور که يادم می آيد مضمون توالت نوشته های آنجا هم چيزی نظير نوالت نوشته های خودمان بود. فحش و پورنونگاری و از این جور چیز ها. به نظرم به این  می گویند مشترکات فرهنگی .